Fixed & Synced by bozxphd. Enjoy The Flick
SZPIEDZY Z SĄSIEDZTWA
Pracuję w dziale zasobów ludzkich, czyli w HR.
Na ścianie mojego biura wisi plakat:
"Zachowaj spokój i schroń się w bezpiecznym miejscu".
Kiedy się stresuję lub ogarnia mnie niepokój,
zamykam oczy i wyobrażam sobie moją uliczkę
oraz wspaniałą żonę, Karen, i dwóch synów, Patricka i Mikey'ego.
Tam zawsze wszystko jest w porządku.
Co by się nie działo.
Dwa tygodnie wcześniej
-Pa, Mikey. Pa, Patrick. -Pa.
Wyślijcie SMS-a, gdy tylko dojedziecie.
Dobrze.
Kleszcze wkładajcie do plastikowych torebek
z datą i godziną ugryzienia. Dam je do badania.
Zmieniajcie skarpetki.
Będziemy tęsknić.
-Bawcie się dobrze! -Bądźcie silni!
Silni!
Myślisz, że kierowca był trzeźwy?
Dziwnie na mnie popatrzył, gdy wąchałam mu oddech.
Po prostu go przestraszyłaś.
Zobacz, Meg.
Cześć, Meg!
Sprzedałam!
Szybko ci poszło!
Podziękowania dla gotówkowiczów.
Gotówkowicze? Nieźle.
Najlepsze, że nawet go nie obejrzeli.
Widzieli tylko zdjęcia w necie.
W ogóle ich nie poznałam. To jakiś odlot.
Kto kupuje dom bez oglądania?
Może to jakiś celebryta?
Który celebryta chciałby tu mieszkać?
Oby to nie byli jacyś dilerzy.
Nareszcie.
Przepraszam.
Gdzie byłeś?
Urwanie głowy.
Tak bywa.
Dużo emocji. Nowi sąsiedzi.
Karen, zostawiłam im twoją wizytówkę,
-gdyby szukali dekoratora wnętrz. -Dziękuję.
Mówiłaś Jeffowi o moim nowym pomyśle na łazienkę dla gości?
Nie.
Artystyczny loft.
Wyobraź sobie Brooklyn.
Cegły, hydraulika na wierzchu i...
pisuar.
Pisuar!
To ze względu na mnie. Meg lubi, gdy to i owo stoi.
A więc zajmę się pisuarem.
Dobra, dobra.
Już ja wiem, czym się zajmiesz.
Chata wolna, dzieci nie ma.
-Proszę. -Miesiąc miodowy.
Niech będzie, dozwolone od 18 lat.
A my rozlepimy ulotki naszej firmy.
Przelecimy całą okolicę.
Jeff, spróbuj na hienę.
Spróbujemy.
Ja wydaję takie dźwięki.
Meg chyba zmieniła leki.
A czym usprawiedliwić Dana?
Opowiadali straszne głupoty.
To było obrzydliwe.
Może mają trochę racji.
Sami w domu.
Dawno tak nie było.
Możemy wszystko.
PODKRĘĆ SWOJE ŻYCIE SEKSUALNE
Nagrałem Żonę idealną.
Świetnie! Zrobię popcorn.
Tyłem!
-Dobrze. -Ile mam miejsca?
Dojeżdżasz.
Hej, Bernie.
Nowi sąsiedzi nie tracą czasu.
Racja.
Zamierzasz to sprzątnąć?
Jak zawsze.
Udanego dnia.
Spadamy stąd.
Chodźcie, chłopaki.
McDowell-Burton International, Przestrzeń kosmiczna i obronność
Bombowego dnia, Jack.
Nigdy nie mów tego na lotnisku.
W każdym razie dobrego dnia.
Cześć, Diane.
Dzień dobry, Jeff.
Widziałeś ciężarówki?
Trudno nie zauważyć.
Rany!
-Wiesz coś o nowych sąsiadach? -Nie.
-Nic? -Nic.
Nie ma drugich takich jak Dave and Bridget.
Lato nie zapowiada się źle. Nie mogę się doczekać święta piwa.
My też.
-I pracy. -Jak zawsze.
A jak tam na górze?
Jezu, Jeff.
Wiesz, że nie mogę o tym opowiadać.
Wiem, wybacz.
Przy okazji,
chodzę na akrobacje spadochronowe na symulatorze, gdybyś miał ochotę.
Zapraszam cię.
Ten tydzień mam bardzo zajęty. Ale kto wie.
Jesteśmy w kontakcie. Na razie.
-Udanego dnia. -Dzięki.
Dzień dobry, Sheilo.
DZIAŁ HR
Dzień dobry, Louiso.
Dzień dobry, Sharon.
Cześć, Jeff. Dzwonił dr Fisher.
W jakiej sprawie?
Żebyś przestał wysyłać mu SMS-y o symulatorze akrobacji spadochronowych.
A to żartowniś. Cześć, Doug.
MBI Lepsza przyszłość dzięki innowacjom
Cześć, Sanjay.
Mogę skorzystać z twojego komputera?
Muszę sobie zamówić antydepresanty.
Oczywiście. Mi komputer, su komputer.
Gdzie jesteś? Kto to jest?
To Jeff.
Jeff pozwala mi korzystać z Internetu, bo na górze nie ma dostępu.
A czemu Jeff ma dostęp?
Bo Jeff wykonuje mało ważną pracę.
W dziale zasobów ludzkich.
Wpiszesz nas na karną listę?
Bo napisałem mu maila z przeprosinami.
Mówił, że spoko.
Puściliśmy to w niepamięć.
Wszystko jest dobrze.
Jeszcze kilka zwyczajowych ćwiczeń.
Weźcie po piłeczce odstresowującej.
Serio?
Margaret zademonstruje nam,
co to jest zaufanie.
Sanjay?
Tak?
Mówiłem ci, że byłem w hinduskiej restauracji?
Bombajowe żarcie, ale źle skalkutowałem rachunek.
Yang, powiedz Orenowi, jak się przez niego czujesz.
Lepiej nas wpisz. Tak będzie prościej.
Hindus, który pije duszkiem, to Hin-duszek.
Ten był dobry.
Margaret, zaczynaj.
Pisuary na Brooklynie
Czuję, że jesteś zazdrosny.
Wyczuwam frustrację, gdy tylko zaczynam mówić o perturbacjach grawitacyjnych.
To coś złego? Co to jest?
O perturbacjach grawitacyjnych? Chyba żartujesz.
A moja praca?
Raz wspomniałem o wektorach prędkości...
Nowi sąsiedzi!
...a ty od razu chciałeś mnie przenieść.
Miałeś skalkulować kalkulacje.
Wszystko przez to, że przespałem się z Sharadą.
Co? Spałeś z Sharadą Ganjali?
Zabiję cię!
Oren, tak się nie załatwia kłótni w pracy.
Sharon, dzwoń po ochronę.
Cześć, Jeff!
Karen?
Cześć, skarbie!
Cześć, kochanie.
Nadal szpiegujesz sąsiadów?
Dzień dobry.
Zgaduję, że Jeff.
Jestem Tim. To moja żona, Natalie.
Jonesowie. Miło cię poznać, Jeff.
Was także. To był żart.
Nikogo nie szpieguję.
Lubimy pożartować.
Pożartować.
Natalie jest konsultantką w mediach społecznościowych.
-To prawda? -Tak.
Piszę też bloga o gotowaniu.
Uwielbiam blogi.
I działam charytatywnie na rzecz sierot ze Sri Lanki.
To moje pasje.
Natalie ma złote serce.
Dziękuję, skarbie.
-Karen, opowiedz o... -O czym?
Karen też ma pasje. Opowiedz o pisuarach.
Nie, kochanie!
-To nic takiego. -Brzmi ciekawie.
Wyczuwam u ciebie delikatny akcent. Jesteś z Pittsburgha?
-Jest Greczynką. -O Boże.
Ale mieszkaliśmy tu i tam.
Czas zapuścić korzenie.
Prawda?
Maple Circle szalenie nas ekscytuje.
Przecudna ulica.
O, tak.
-Dziękujemy. -Uwielbiamy ją.
W innych kulturach się tego nie spotyka.
Absolutnie nie.
Choćby Chiny.
Nawet nie mają na to nazwy.
Na ślepą uliczkę?
Nazwaliby ją...
Co w luźnym tłumaczeniu oznacza: "szczęście serca i umysłu".
Ale nie oddaje...
istoty, prawda?
Za to w twoich ustach brzmi spoko.
Tim pisuje reportaże z podróży.
Naprawdę? Uwielbiamy podróżować.
Bardzo.
Rok temu byliśmy w technologicznym parku rozrywki.
Co trzy przecznice - inny kraj.
Bardzo nam się to podobało.
-Wzięliśmy chłopaków. -To Patrick i Mikey.
Patrick opiera się o koło. Uwielbia się przytulać.
-Piękni. -Uroczy.
To zrobił Mikey.
Ma talent!
-À propos... -Tak!
Mamy coś dla was.
Co?
-Cudownie! -No nie!
-Sam zrobiłem. -Własnoręcznie?
-Zobacz. -Co to jest?
Rzeźba. Tim dmucha szkło.
-Spójrz na to w świetle. -Niesamowite.
Niesamowite.
-Ty to zrobiłeś? -Tak.
To hobby przywiozłem z Węgier.
Pisałem tekst o węgierskim mistrzu dmuchania szkła, Jorgi.
-Dziękuję. Nie wiem, co powiedzieć. -Nic nie mów.
Postaw i wykorzystuj do podtrzymania rozmowy.
-Super. Dziękujemy bardzo. -Dziękujemy.
-Musimy już iść. -Tak.
Też chcę wam coś dać.
Nie przygotowałem się.
-Nie trzeba. -Piłeczka odstresowująca.
Po co wam ona. Głupi pomysł.
Mnie się przyda.
-Bardzo skuteczna. -Dziękuję.
Dziękuję. Pomogę sprzątać.
-Jeff to zrobi. -Posprzątam.
-Nie. -To miło.
Jesteśmy teraz sąsiadami.
No dobrze.
Byliście kiedyś na święcie piwa?
-Piwa? -Tak.
Powinniście wpaść.
To nasze doroczne letnie spotkanie sąsiedzkie.
Fajni ludzie. Wielu z nas razem pracuje.
W MBI?
Tak.
Organizujemy turniej gry w lotki, pieczemy kiełbaski.
Przyniosę domowe piwo, to moja pasja.
Świetnie!
Skąd wiedziałeś, że Jeff pracuje w MBI?
Chyba o tym wspomniał. Prawda, Jeff?
-Nie. -W porządku, kochanie.
Jeff o tym nie wspominał.
-Piłeczka odstresowująca. -Zgadłem.
-Tam jest napisane. -Tak, zgadłeś.
Robi się późno.
Dziękujemy za wszystko.
-Kawa była pyszna. -Dziękuję.
Do zobaczenia na święcie piwa!
Święto piwa W tym roku piwo Jeffa
Pokażę ci zdjęcie.
To Tyler. W tym roku pojedzie na obóz dla astmatyków.
-Boże, jaki przystojny. -Będzie fajnie.
PODCHMIELONE PIWO JEFFA
Cześć, sąsiadko.
Cześć.
"Smażona seriola ze skórką cytrynową i imbirem".
Kto, u licha, to zrobił?
Natalie. Jak widać, potrafi wszystko.
Kto przychodzi w czymś takim na grilla?
Tu są dzieci.
Przecież to zwykła letnia sukienka.
Bardzo krótka, szykowna
i niezwykle twarzowa.
To pornografia.
Dan udaje, że sprawdza maile.
Jeśli znajdę zdjęcia jej tyłka w jego telefonie,
nie zrobię mu laski.
A więc stoję...
na środku pustyni, całkiem sam,
umierający z pragnienia.
Zaczynam pisać list pożegnalny do Natalie.
I co widzę? Znad horyzontu wyłania się
nie kto inny, ale ten sam wielbłąd,
któremu ocaliłem życie trzy lata wcześniej.
-Dokładnie ten sam. -Pamiętał cię?
Nie, przecież to wielbłąd.
Ale na jego grzbiecie dotarłem do cywilizowanego świata.
Złożyłem tekst w redakcji kwadrans przed deadline'em
i poleciałem do Marrakeszu,
a wieczorem siedziałem z Natalie w kawiarni i paliłem sziszę.
Chciałabym zapalić sziszę w Marrakeszu.
To brzmi bardzo romantycznie,
ale uwierz mi, świat bywa nieprzyjazny i groźny.
Tim, chcesz piwo?
Jasne, dzięki.
-Proszę. -Dzięki.
Uważaj.
-Krwawisz. -Nic mi nie jest.
Zaczekaj.
-Troszkę tryska. -Zaczekaj.
-Tak. -Daj.
Przecieka.
-Kręci mi się w głowie. -Zaciśnij dłoń.
-Może powinienem... -Nie!
Nie wkurzysz mnie.
-Jesteście świadkami. -Chybisz!
Mistrzostwo ulicy! Piąte z rzędu.
Chcesz spróbować?
-Ja? -Tak.
-Nie, lotki to... -Zła odpowiedź.
To proste.
Zły pomysł.
Pokażę ci słynny chwyt Craverstona.
Weź ją do ręki. Chwyć jak ołówek.
Unieś nadgarstek.
Dobrze. Odrzuć łokieć.
I rzucaj.
Tak?
Dobrze?
Rzucasz jak baba.
Ale tak piękna dziewczyna jak ty nie musi dobrze rzucać.
Mogę odpuścić chwyt Craverstona?
Tak, powodzenia.
O Boże!
Widzieliście?
Mogę cię nauczyć rzucać jak baba.
Dałeś ciała, Craverston!
Zamknij się, Oren.
Gdzie twoja dziewczyna?
Tim.
Karen. Szukam łazienki.
To pokój Jeffa.
Chyba zabłądziłem.
Piękny dom. Masz świetny gust.
Dziękuję.
To twój projekt widziałem na dole?
Jeff wspominał o pisuarach.
Klient zawsze ma rację.
Ale rysunki są moje.
Klient zawsze ma rację, ale czasem się myli.
-Łazienka jest tam. -Dzięki, nie potrzebuję.
To było najlepsze święto piwa...
od lat.
Spodziewałaś się, że sprowadzi się tu...
taka miła para jak Jonesowie?
Nie sądzisz, że są trochę dziwni?
Wszystko potrafią, są tacy idealni
i tacy zakochani...
Czemu mieliby tu zamieszkać?
Mówili, że chcą zapuścić korzenie.
Tim był dziś w twoim pokoju.
I co z tego?
Trafił na bazar w Marrakeszu,
a nie potrafi znaleźć łazienki?
Wiele lat temu zauważyłem pewną rzecz.
Kiedy komuś chce się kupę, jest skrępowany.
Ja tak mam.
-Myślisz, że chciało mu się kupę? -Pewnie tak!
A jeśli Jonesowie wydają się bardziej zakochani niż my
to dlatego, że nie musieli stłumić wzajemnej fascynacji
ze względu na dzieci za ścianą.
Ale teraz mamy lato tylko dla siebie.
Uważaj na rękę.
Czas uaktywnić się seksualnie.
Nie.
Mam łaskotki!
Wiem, że miało być non stop,
ale zobacz, jak jest późno.
Tradycyjna gra wstępna Gaffneya. Pozwól mi.
Nie, kochanie.
Jestem zmęczona, ale spostrzegawcza.
To ja zauważyłam,
kiedy McNultysowie podłączyli się Yamamotom pod kablówkę.
Intuicja to wspaniała sprawa.
Zaufaj mi,
osobie z 16-letnim doświadczeniem w dziale zasobów ludzkich,
że Jonesowie to zwyczajni, mili ludzie.
Nie wiedziałam, co robić.
Dym buchał z auta.
Uznałam, że Amerykanie znają się na samochodach...
Ty siłaczu!
Pomożecie mi?
Oczywiście. Dobrze trafiłaś.
My, Amerykanie, znamy się na wielu rzeczach.
Polecenie: pokaż usunięte maile, zakres
Wyszukiwanie...
EKSTREMALNE Spadochroniarstwo
OD: gość; DO: skorpion TEMAT: martwa skrzynka kontaktowa
WIADOMOŚĆ: Paczka gotowa... Czekam na dalsze instrukcje
CZEGO NAWARZYŁEŚ?
NIEDZIELA
Jeff!
Obudź się!
Tim Jones Reportaże z podróży
Tim Jones (pisarz)
PODRÓŻE I WYPOCZYNEK MARRAKESZ OCZAMI TIMA JONESA
Kawiarnia U Hazima "Najbardziej romantyczne miejsce świata"
KAWIARNIA U Hazima
Kim jesteś, Timie Jonesie?
CZEGO NAWARZYŁEŚ? SPRZĘT DO DOMOWEGO WARZENIA PIWA
Przepraszam.
Sąsiedzie!
-Cześć, Jeff. -O, rany.
Wstyd mi.
Zdarza się. Pomogę ci.
-Proszę. -Dzięki.
Co tu robisz?
Twoja miłość do domowego piwa
jest zaraźliwa.
Pomyślałem, że to fajne hobby.
Rzucasz dmuchanie szkła?
Dodatkowe hobby.
Fajne, ale chyba nie tak męskie, jak byś chciał.
Ed, pomóż mojemu przyjacielowi.
Potrzebne mu chłodnice do beczki, tabletki musujące.
-I drożdże. -Jesteś ekspertem.
Uważaj, żeby nie zarazić się drożdżami.
To żart. O zakażeniu drożdżami.
Kosztowne hobby.
To raczej zew, Tim.
Jesteś głodny?
Okropnie.
Lubisz chińszczyznę?
W sensie jedzenia?
Tak.
Natalie gotuje
No nie!
URATUJ SIEROTY ZE SRI LANKI
Łazienka. Chcę zobaczyć projekty. Zaraz będę.
System szpiegowski włączony.
Zostawiam wiadomość, na wypadek gdyby coś mi się stało.
Śledzę Natalie Jones, która jak wiele na to wskazuje...
Dzwoni Natalie Jones.
Nie!
Nie.
Siri!
Dziękuję.
Miłego dnia.
I jak książka?
Ciekawa.
Dzień dobry, dobrze was widzieć.
To mój kolega, Jeff.
To państwo Lu.
Usiądziemy z tyłu.
Trochę za bardzo przytyłem.
Dziękuję.
Chodź, Jeff. Dziękuję.
Piszę teraz o takich perełkach poukrywanych w mieście.
Tam jest w porządku,
ale tu jest odlot.
Pójdę przodem.
Trzeba czasem wyjechać, opuścić swoją ulicę.
-Racja. Uwielbiam ją... -To tu!
Wyczułem twoją obecność.
-Co słychać, bracie? -Jak leci?
To mój kolega Jeff. To Ricky.
-Właściciel. -Miło mi.
Nie musisz się kłaniać.
Nie wstydź się.
Ale sztywniak.
Witajcie w Klubie Kobra.
To jego pierwszy raz...
Nie martw się. Zajmiemy się nim.
-Gdzie mamy usiąść? -Tam.
Dziękuję. Poproszę shéjiû.
-Raz? -Tak.
-Dwa razy. -Dwa?
-Piję to, co on. -Już podaję.
Czego innego się spodziewałeś, co?
Nie przepadam za ostrym żarciem.
Potem odczuwam skutki...
w toalecie.
Nie masz się co bać.
Nie jest ostre, jest autentyczne.
No to chętnie.
Przypominam tu sobie wyprawę kajakiem
Rzeką Perłową do Zhongshan.
Było pięknie.
Pełno miejsc takich jak to.
Masz fascynującą pracę.
-Ty też, Jeff. -Tak.
Na pewno mógłbyś opowiadać bez końca.
Miałbyś ciarki.
Ale pracuję w HR.
Obowiązuje mnie tajemnica.
Musiałbyś mnie potem zabić.
Miałbym przerąbane u szefostwa.
Wiem, że byś mnie nie zabił. To taki żart.
No tak.
I proszę.
Spójrz na te egzotyczne przyprawy. Ale fajne.
To sos sojowy.
-Sos sojowy. -Spróbuj.
Dobre!
A co to? Wygląda jak wąż.
Wino wężowe. Prawdziwa kobra.
Alkohol neutralizuje prawie cały jad.
W Guangdong starzy powiadają,
że kto pije wino z węża, temu jądra zwisają nisko.
Naprawdę?
Jest może mrożona herbata?
Przedstawić wam dzisiejsze menu?
Oczywiście. Dziękuję.
Gdzie znalazłeś to miejsce? W necie?
Na tym polega moja praca.
Rozmawiam z ludźmi. Sprawdzam.
A kiedy znajduję miejsce jak to, pokazuję je przyjaciołom.
Żywy wąż.
To restauracja wężowa.
W Panda Express nie podają pand.
Nie jest tak?
Nazywają ją "żmiją 100 kroków",
bo jeśli cię ugryzie, tyle jesteś w stanie przejść.
-To prawda? -Nie!
Nieprawda.
Przejdziesz najwyżej 50. Ma bardzo silny jad.
Bardzo.
Boję się węży. Zjem ją. Przepraszam.
Ricky wie, co robi. Jest w tym świetny.
Usiądź, dobrze?
Pozwól mu robić swoje.
Jesteś w dobrych rękach.
Zaufaj mi.
Trzymaj dłonie z dala od głowy,
bo nadal może cię ukąsić.
Lepiej uważaj.
Poproszę sajgonkę.
Stary...
nic ci się nie stanie.
Doleję ci.
-To jest dobre. -Tak.
Trzeba zamówić nową.
Tak, rozluźnijmy się.
Odprężmy się.
Przepraszam, dzwoni Karen.
Halo?
Mówiłam ci, że z Jonesami jest coś nie tak?
Instynkt mnie nie zawiódł.
Śledziłam Natalie. Mam dla ciebie dwa słowa.
Sarah Palin.
I jeszcze coś.
W chińskim istnieje słowo "ślepa uliczka"...
Wybacz, ale źle słyszę.
Jonesowie podają się za kogoś innego.
Zaczekaj.
Jestem na lunchu z Timem.
Nie dzieje się nic nadzwyczajnego.
Myślę, że to sublimacja lęków związanych z dziećmi.
Czujesz się niepewnie w pracy...
Nawet nie zaczynaj.
Nie wypominam ci zauroczenia facetem.
Nie jestem nikim zauroczony.
Ani trochę.
Zdarzyło mi się to raz, gdy byłem dzieckiem.
Mówisz o Brusie?
Woli, by ją nazywać Caitlyn.
Masz zupełną rację.
-Cześć, Karen. -Natalie.
Co za niespodzianka.
Jesteś bez ubrania. Masz telefon. Lepiej sobie pójdę.
Ciąg dalszy nastąpi.
Zostawiłam Timowi wiadomość.
Lubi, kiedy dzwonię, gdy przymierzam bieliznę.
Opowiadam mu, co zakładam
i jak wyglądam.
Jak się w tym czuję.
Wyglądasz świetnie.
Na pewno cieszy się, gdy to słyszy.
Przekaż mu, że się zgadzam.
To taki nasz zwyczaj.
Żeby w związku iskrzyło.
Wy z Jeffem macie coś takiego?
Tak, mamy.
Robimy to bardzo szybko, na wypadek gdyby dzieci wpadły do pokoju.
Zdaje się, że macie duże potrzeby.
Ale teraz dzieci wyjechały, prawda?
Tak.
Czas na coś nowego. Dlatego kupujesz bieliznę?
Tak.
Pokaż, co wybrałaś.
Nie.
Nic szczególnego.
Pokaż, co uważasz za seksowne.
To dla mamy Jeffa.
Jest chorobliwie otyła. Jeździ na skuterze.
Współczuję jej...
Bądźmy ze sobą szczere.
Spotyka się potajemnie z jakąś Sheilą Rondowski,
co jest nie w porządku, bo to jego szefowa.
Jasne.
-Naprawdę pyszne. -Nie mówiłem?
Posłuchaj.
Imponujące, jakim zaufaniem ludzie cię darzą.
-Zwierzają ci się. -Tak.
Sporo narzekają, ale...
O, rany.
Taka praca. Pogodziłem się z tym.
Chcę cię o coś spytać.
Czy mówią ci czasem w sekrecie,
że nienawidzą swojej pracy?
Ricky, prosimy jeszcze wina.
Że czują do kogoś urazę?
Sarah Patel ma zespół jelita drażliwego.
Przepraszam. Zespół jelita drażliwego.
Wielu pracowników siedzi niedaleko łazienki.
Czasami wszystkich nas drażnią jej jelita.
Wiedzą o tym wszyscy na piętrze.
Nie o tym mówię.
Miałeś sytuację,
gdy ktoś zarobił dużo pieniędzy
albo kupił nowe auto czy nowe ubrania?
Jakby wygrał na loterii
-albo rozbił bank? -Tak.
Kto taki?
Sanjay. Kupił grillbota.
Kogo?
Sanjay, pracujemy razem.
Rozumiem, ale co to grillbot?
To taki...
To robot, który czyści grill.
Wkłada się go, zamyka wieko,
a on tam skrobie
i usuwa resztki węgla i brud.
Grill robi się czyściusieńki.
To taki robot odkurzacz.
Mam na myśli...
coś droższego.
Kosztuje 99 dolarów. Droga zabawka.
No tak.
Ale trzeba wyłączyć grill, a Sanjay o tym zapomniał.
Możemy zmienić temat?
Nie jesz już tego?
Bierz, co chcesz.
Stracił przez to gwarancję
i na grillbot, i na grill.
Jezu, Jeff!
Ricky! Boże!
Połóż to.
Pierwszy raz widzę coś takiego.
Znajdź surowicę. Szybko.
Hej, kolego.
O Boże. Nie.
-Nie. -Konsumuje moją dłoń.
Patrz na mnie.
-Wyciągnij! -Nawiązuje się między nami więź.
Zaraz będzie surowica. Zaczekaj.
Masz? Zaczekaj.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Ten wyglądałby na tobie niesamowicie.
Świetnie. Biorę.
Nie umiesz się bawić, Karen.
Zapomnij o wszystkim, co słyszałaś
o biustonoszach funkcjonalnych.
Co się tak denerwujesz?
Bo razem mierzymy bieliznę?
Czy dlatego, że wiem, że mnie dziś śledziłaś?
Nie śledziłam cię.
Robiłam zakupy.
Ciekawe, czy jest żółty.
-To ulubiony kolor Jeffa. -Nie jestem głupia.
Masz rację, że mnie śledzisz,
myśląc, że udaję kogoś innego.
Bo coś ukrywam.
Tak?
Ty też.
Jesteśmy podobne.
Dwie silne, seksualnie pobudzone kobiety.
A musimy ukrywać
swe prawdziwe oblicze przed światem takich jak Meg Craverston.
Co ona ma z tym wspólnego?
Proszę cię.
Wiem, jak się o mnie wyraża, gdy myśli, że nie patrzę.
Nienawidzi mnie za to, jak wyglądam,
a co ja mogę poradzić, że mam idealną budowę ciała i skórę bez skazy.
To, że nie muszę jej nawilżać, nie znaczy, że nie mam uczuć.
Nie wiedziałam.
Dlatego kobiety takie ja my muszą się trzymać razem.
A nie śledzić się na zakupach.
Ćwiczysz mięśnie Kegla?
Kegla?
Chodzi ci o kobiece części ciała?
Siła musi gdzieś brać swój początek.
Nie ćwiczę.
Ja ćwiczę teraz.
Mogłabym tam rozłupać orzecha.
Miałaś kiedyś okazję?
Teraz ty.
-Ja niczego nie rozłupię. -Jeszcze się nie otworzyłyśmy?
Dalej, Karen.
Uruchom swoją siłę.
Spróbuję.
Uruchomiłam.
Poczułam to.
Dobrze mi poszło?
Pracujesz nad tym.
Teraz masz wybór.
Którą Karen wolisz być?
Potulną?
Czy silną?
-Na pewno nic ci nie jest? -Tak.
Uratowałeś mi życie.
A wąż był pyszny.
Czuję się głupio.
I jestem trochę pijany.
Przestraszyłeś mnie.
Umyj się. Poproszę o rachunek.
Znam twoje zamiary, Tim.
Jakie zamiary?
Płacą mi za to, że znam się na ludziach.
Chcesz mnie upić winem z węża,
żebym się otworzył i wyjawiał ci sekrety.
Próbujesz...
się zaprzyjaźnić.
Mam wielu przyjaciół.
Tak, ale nosisz w sobie wiele tajemnic.
Dlatego wydajesz się niezwykle samotny.
Co mi na to odpowiesz?
Chcesz dowiedzieć się czegoś o mnie?
Niekiedy nie cierpię swojej pracy.
Nie lepiej ci?
Gdy się otwierasz?
Czyżbyśmy nawiązywali bliższą więź?
Tylko rozmawiamy.
Chcesz więzi? Pokażę ci ją.
Patrz na mnie.
Zapnę cię.
Głośno.
Jezu, przy tym odpoczywasz?
Trzymam cię.
Odjazd, co?
Karen!
Tu jestem!
Jak się masz? Przyniosłem ci kwiaty.
Dziękuję, kochanie.
Nie uwierzysz, co mnie dziś spotkało.
Zgadnij, komu spodobały się powietrzne akrobacje.
-Komu? -Timowi Jonesowi. Zobacz.
Czemu jesteś w szlafroku?
Fajne.
Zastanawiam się, co ja właściwie robię.
Wysłałam dzieci na obóz. Remontuję łazienki.
To ma mnie uszczęśliwić?
To ma nadać pełni memu życiu?
No cóż.
Jeśli ktoś chce poczuć pełnię,
to stosuję takie ćwiczenie...
Twoje ćwiczenia nic mi nie dają.
Straciłam kontakt z prawdziwą Karen.
Wprowadzili się niesamowici sąsiedzi
i to naturalne, że w tym stanie
stałam się podejrzliwa i zaczęłam tropić ich wady.
A tak naprawdę...
powinnam się skupić na sobie.
I na nas.
Słodki Jezu, co to?
Natalie powiedziała, że trzeba podtrzymywać iskrę.
Rozmawiałaś z Natalie o naszym pożyciu?
Nic jej nie mówiłam.
Po prostu ma niespotykaną intuicję
jak na Greczynkę.
Uważa, że po ślubie
trzeba wkładać w to więcej wysiłku.
Tak!
Taką Karen kocham.
Weź mnie.
Weź mnie, kochana.
Rany.
Miała podtrzymywać rozmowę.
Nic się nie stało.
Co to?
Nie wiem. Nieważne. Chodź.
To nic.
Wiesz co? Kochajmy się dalej.
Gdzie skończyliśmy?
-Było gorąco. -Mam cię poobmacywać?
Super!
Kochajmy się, Jeff!
PLUSKWA
Taka jestem podniecona!
Mamy robaki.
Powiem ci, co zrobimy.
Włączymy sobie podkład muzyczny.
Chcesz seksu przy muzyce? Włącz Judds.
Włączamy muzykę.
Włożę kieliszki po winie do zmywarki.
Rozumiem, bawisz się w narratora.
Jasne.
Jest cudownie.
Krew odpływa Jeffowi z głowy
i wolno przemieszcza się do środka ciała.
-Czemu jesteśmy w szafie? -Posłuchaj.
Sąsiedzi założyli nam pluskwy.
Mówiłam ci, że coś jest z nimi nie tak.
To tłumaczy, co Tim robił w twoim pokoju.
Nie mów mi, że chciał kupę.
Bo tak nie było.
Teraz rozumiem, co Natalie robiła w kawiarni.
To skrzynka kontaktowa.
O czym ty mówisz?
Nabrałam się na sztuczkę z bielizną.
Obie byłyśmy w bieliźnie.
Boże, była taka przekonująca.
Obie byłyście w bieliźnie?
Nie miej sprośnych myśli. To był podstęp.
Chcę mieć pewność, że nie masz nawrotu paranoi.
Raz kazałaś spać mi w aucie,
bo uznałaś, że mnie opętało po papryce.
Miałeś czerwone oczy.
Chciałeś się kochać w tygodniu.
To tylko przez głupie dżalapeno.
Musimy zadzwonić po gliny.
Powiesz, że sąsiedzi założyli nam pluskwy?
-Tak! -To niedorzeczne.
A co, gdy naprawdę będą nam potrzebni?
Nie przyjadą. A czemu?
Bo wpiszą nas na listę obłąkanych.
Racja. Potrzeba nam więcej dowodów.
Mówi się "chalapenio".
Karen!
Posłuchaj.
Wiem, że tęsknisz za dziećmi,
ale odwiedziny dopiero za dwa tygodnie.
Na ziemię.
Dopiero za dwa tygodnie.
Może pomogą ci ćwiczenia oddechowe.
Nie potrzebuję żadnych ćwiczeń.
Jestem spokojna.
Nic się tam nie dzieje.
To podejrzane.
Pewnie obserwują, jak ich obserwujemy.
Ależ skąd! Są w restauracji ze Stacey Chung.
Skąd wiesz?
Bo mówiliśmy o tym na akrobacjach.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Przestań! Proszę!
Zastanów się, co robisz. Pójdziesz siedzieć.
Jeśli mnie złapią.
Nie zostawiam odcisków palców.
Nowi lokatorzy zawsze zmieniają zamki,
ale zapominają o garażu.
Nie oddałam go Bridget i Dave'owi po ich urlopie,
kiedy karmiłam im psa.
Idziesz?
Załóż coś na dłonie.
Co?
Skarpetki.
Dom jak z żurnala.
Zamalowali mural Bridget.
Tragedia.
Nie ma tu nic podejrzanego. Chodźmy.
Wszędzie są okna. Na dół.
Dziwne.
Wstań.
Te garnki nigdy nie były używane.
Dziwne, skoro prowadzi kulinarnego bloga.
To nowy dom i nowe garnki. Nic w tym dziwnego.
Pusty pojemnik na przyprawy.
Zaimponowała nam swoimi przystawkami,
a nie ma przypraw.
Nie oceniaj kobiety po jej przyprawach.
Sprawdzę, czy ma coś dla sierot ze Sri Lanki. To pewnie kolejne kłamstwa.
Wybacz, Tim, że włamaliśmy ci się do domu.
Chciałem się z tobą zaprzyjaźnić.
Przyjaciele tak nie postępują.
Kochanie, słyszę, co mówisz.
Twój brak wsparcia mnie rani.
Karen, to żałosne.
Gdzieś tu musi być.
Karen!
Popatrz, jacy idealni.
Chodźmy już.
Zobacz.
Lubią gry wideo. Chodź.
Przestań! Co robisz?
Stacey Chung. To ona umówiła się z Jonesami?
Tak.
Ted Wallace.
Pracuje z tobą, prawda?
Tak. Może to jakiś portal społecznościowy.
Dhameer Mustafa?
Dan.
Sanjay.
Boże! Namierzają MBI.
To jakaś broń.
Wypytywał mnie o nich.
O Boże.
Wszystko mu wyśpiewałem.
Musimy iść. Wyłącz komputer.
Idziemy. Natychmiast.
Nie mogę sobie poradzić z myszką przez tę skarpetkę.
Wyłącz go i odłóż na miejsce.
Nic nie rozumiesz. To szpiedzy.
-Proszę. -Karen, proszę.
Musimy stąd iść.
Muszę zapisać nazwiska.
Co robisz? Musimy już iść.
Mogą wrócić lada chwila.
Na co się gapisz?
Co to? Długopis?
Co?
-Co? -Masz...
O Boże.
O Boże. Karen!
Szlag! Zabiłem ją!
Karen!
Dzięki Bogu.
Skarbie.
Musimy iść. Obudź się.
O Boże.
Szlag.
Cholera.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Jeff, jesteś taki uroczy.
Cicho.
Czemu mnie uciszasz?
Myślałam, że to lepsza restauracja.
Źle wybrałaś potrawy.
Pamiętasz, jak na studiach
twoi rodzice o mało nie nakryli nas w krzakach?
Tak.
Poznaliśmy się po studiach.
Boże.
-Jak w noc poślubną. -Co myśmy narobili?
Co teraz będzie?
Jeff, nie bądź taki poważny.
-"Ja, Jeff, taki już jestem". -Karen!
Czemu jesteś taki serio?
Przestań mnie lizać.
Posłuchaj.
Cholera.
Ja na górze.
-Karen! -Na górze!
Dziwnie się czuję. Karen, proszę.
Nie mam ochoty, kochanie.
-Przytul mnie. -Nie! Nasi sąsiedzi to szpiedzy!
-Chcę się przytulić. -Nasi sąsiedzi to szpiedzy!
Popatrz na nich.
Pewnie pójdą na górę uprawiać seks i nawet o nas nie pomyślą.
Złamałeś mi serce, Timie Jonesie.
Złamałeś mi serce.
To meksykańska restauracja.
Nadal mówimy o tej restauracji?
Nie wiem, czemu zamówiłaś azjatycką potrawę.
Stacey możemy wykreślić.
Nie przyda się nam.
Wiesz, co to jest grillbot?
Co?
Takie urządzenie. Jeff mi o nim opowiadał.
Robot, który czyści grill...
Mam nadzieję, że to niczego nie skomplikuje.
Co?
Nasza najważniejsza zasada.
Nie zaprzyjaźniać się z celami.
Pamiętasz?
Nasza najważniejsza zasada to...
nie zakochiwać się w partnerze.
Prawda?
Nie ta była najważniejsza?
Timie Jonesie.
Co ja mam z tobą zrobić?
Nie wiem.
-Nie wiesz? -Nie.
-Mam kilka pomysłów. -Ja też.
Naprawdę?
-Zacząć od razu? -Tak.
Chyba mamy problem.
Cześć.
Mogę skorzystać z komputera? Sprawdzę zakłady baseballowe.
Jasne.
Dzięki.
MBI DOSTĘP TYLKO DLA UPOWAŻNIONYCH
ZAKŁADY BASEBALLOWE
Co się dzieje?
Nic ci nie jest? Wydajesz się nieobecny.
W porządku.
Myślę o gruzach pozostałych po tym, co było mi kiedyś drogie.
To dobrze. Myślałem, że naprawdę coś się stało.
Dan.
Dan!
Jonesowie podają się za kogoś innego.
O czym ty mówisz?
Telefon.
Jonesowie to szpiedzy.
Szpiedzy?
Tak! Założyli nam podsłuch. Jak mogłem dać się tak nachlać
*nabrać
Powiedziałeś komuś?
Mam spotkanie z Carlem Prongerem z ochrony.
To nie tak, przysięgam!
Czasami się czepia, ale tym razem miała rację.
Musisz o tym pomówić z górą.
Ta firma, moja ulica,
zachodnia cywilizacja...
są zagrożone.
Możliwe, że z mojej winy.
Dobrze, Gaffney. Sprawdzę to.
Dziękuję.
Jeśli to prawdziwe urządzenia,
a nie zabawki...
zadzwonię.
Tu Jeff.
Ty i twoja żona mieliście rację.
Sprawdziłem urządzenia.
Rozmawiałem z moim przyjacielem,
byłym wojskowym.
To niezabezpieczona linia, więc pominę szczegóły,
ale muszę powiedzieć,
że to niezłe gówno.
Boże.
Dla kogo pracują? Dla Rosjan?
Cholera, Gaffney.
Nie rozumiesz słowa "niezabezpieczona"?
Pogrzebię trochę...
i spotkamy się jutro przed pracą.
Dobrze.
Wiesz, gdzie jest dawny budynek MBI?
O 7:00. Rozglądaj się za furgonetką.
Czemu tam?
Musimy mieć plan, zanim pójdziemy z tym na górę.
Mój kumpel mówi, że ostatnio widział taki sprzęt
na nieboszczyku.
Jak to?
Jezu!
Jezus nam się przyda.
To nie przelewki!
-Idziemy na całość. -Nie teraz, Carl.
Nie spławiaj mnie.
Jeśli myślisz, że sam sobie poradzisz,
to robisz wielki błąd.
Współpracowniku.
-Gaffney, nie schrzań tego! -Carl!
-Siódma rano. Przynieś latte... -Dobra.
Wszystko gra? Prawie mnie przejechałeś.
Szukałem Bernie'ego.
Ciągle załatwia mi się na podwórku...
To znaczy, jego pies się załatwia.
Rozproszyłem się.
Co u ciebie?
Nie jesteś sobą, Jeff.
Ty też nie jesteś sobą, Tim.
Co to znaczy?
Co chciałeś przez to powiedzieć?
Mieliśmy wczoraj włamanie.
-Co? -Kiepsko, co?
Po czymś takim przestaje się ufać ludziom.
Nawet mi nie mów.
Można by pomyśleć,
że tutaj to się nie zdarza.
Bardzo mi przykro, Tim.
Coś ci powiem na temat zaufania.
Kiedy je stracisz,
dzieją się przykre rzeczy.
Rozumiem doskonale.
Muszę jechać. Chcemy się z Karen wykąpać.
Ostrzeżono mnie, że Carl może się czepiać,
ale to spec pierwsza klasa
i podziela twoje opinie.
Czy to on...
w szlafroku rozwiesza pranie?
Nie wiem. Może robi wyprzedaż garażową.
Gaffney, w samą porę!
Są i latte. Wiedziałem, że mogę na ciebie liczyć.
To moja żona, Carl.
To znaczy, moja żona.
-Miło mi. Karen Gaffney. -Miło mi poznać.
Witajcie w moim domu z dala od domu.
Lub właściwie w moim prawdziwym domu.
Ale nie na długo.
Proszę. Dziękuję.
Usiądźcie. Zrobię miejsce.
Wezmę to pranie.
Sprzątaczka ma dziś wychodne.
Nie przejmuj się.
Wspominałeś o furgonetce.
Nie wiedziałem, że tu mieszkasz.
Prawda jest taka,
że mieszkam tu,
odkąd żona mnie zostawiła
i wszystko ze sobą zabrała.
-Przykro mi. -To straszne.
Dziękuję, że wtajemniczyłeś mnie w tę sprawę.
Wszystko znów zaczyna układać się po mojej myśli.
Co masz dla nas?
O, rany. Zaraz wam pokażę.
Jeff będzie zaskoczony.
Gaffney,
jesteś gotowy na czwarty stopień wtajemniczenia?
Zaczynamy.
-Carl. -Tak?
Masz na czole czerwoną kropkę.
To trądzik dorosłych. Dziękuję...
Boże! Dostałem!
O Boże!
O, szlag.
-Jesteś ranny? -Postrzelony.
O Boże.
-To tylko latte. -Pali.
O, szlag! To Jonesowie!
Tylko ich nie zastrzel.
Biegiem do domu Carla.
O Boże.
Do auta. Natychmiast!
Darujcie nam nasze banalne życie.
Do auta. Tam wszystko wyjaśnię. Prawie wszystko.
Mam dość twoich złotoustych kłamstw, Jones.
Chcecie tam zginąć? Właźcie do auta.
Żebyście zabili nas w środku?
Pojemnik na przyprawy był pusty!
Powiedziałam:
do auta.
Wsiądziemy.
Zrobimy to dla dzieci. Prawda, skarbie?
Szybko! To bardzo niebezpieczne.
Policzę do trzech i uciekamy.
Raz...
dwa...
Jeff!
-O Boże. -Powiedziałam: do trzech!
Jeff, wsiądź do auta.
-Chciałem mieć przewagę. -Nad swoją żoną?
Zachowujecie się jak dzieci.
Do auta. Już.
Zapnijcie pasy.
-O Boże, zapinam. -Szybko.
-Prędzej. -Raz, raz.
Co tu się dzieje, Tim?
Kradniecie tajemnice MBI?
Nie kradniemy.
-Tam są. -Widzę ich.
Jesteśmy szpiegami.
Ma zablokowany pas. Zatrzymaj się.
Cicho!
Jeff ma z tyłu chorobę lokomocyjną.
-Cisza. -Zamknąć się.
Włamaliście się do naszego domu.
Co z was za sąsiedzi?
Podłożyliście nam pluskwę. Co z was za sąsiedzi?
W sumie mają rację.
Gorąco tu.
-Włącz klimatyzację. -Nie.
Mógłbyś włączyć klimatyzację?
Nie mógłbym!
Jest gorąco.
Nie mam zapiętego pasa. Zaczekaj.
Teraz się zacznie.
Zacznie?
Szybkie pytanko. Wy jesteście ci dobrzy czy ci źli?
A jak myślisz?
Moim zdaniem, faceci w czerni
na motorach, którzy do nas strzelają, mogą być źli.
Kryć się!
Co to?
Z obozu.
Co?
Cześć, skarbie. Jak się masz?
-Ciasteczka są dla was obu. -Karen!
Mikey, podziel na pół i pozwól mu wybrać.
-Karen! -Bo tak jest sprawiedliwie.
Kryć się.
Karen, skończ tę rozmowę.
Bo przełamiesz nierówno
i wybierzesz większy kawałek.
Przełam ciasteczko.
Kurde.
-Z prawej, Natalie. -Dzięki.
Hamulec.
O Boże.
Odsuńcie się.
Nic nie widzę.
Z tyłu coś miga.
To coś złego?
Zdecydowanie.
Musisz tam wejść i to zdjąć.
-Zdjąć? -Tak!
-Możesz zwolnić? -Nie.
-Zrób to! -Kieruję. Ścigają nas.
Nie zwolnię. Chcą nas zabić.
I mówi to ktoś, kto odmówił włączenia klimy.
-Zwolnij. -Jestem cała mokra.
Jestem mokra.
Dobrze, że nie zastrzelona.
Gorące.
Trzy cele, dwie kule. Dasz radę.
Jak zawsze.
Jak sobie radzisz, Jeff?
Potrzebujemy cię, stary.
Czekaj.
Teraz.
Mam to! Co teraz?
Trzymaj się!
Rzucaj!
Pięć liter?
Wiesz? Ja nie.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć... Musi być sześć.
Proszę.
-Jajecznica i tost. -Dziękuję.
-Omlet z trzech jajek z ziemniakami. -Dziękuję.
Jajka, ziemniaki, boczek. I dodatkowy boczek.
-Pycha. -Dziękuję.
O Boziu.
No co? Od pościgów samochodowych robię się głodna.
Państwo Jones...
jeśli tak się nazywacie...
mam kilka pytań.
Tym razem zasłużyliśmy, by poznać prawdę.
Macie do niej prawo.
Pytanie pierwsze.
Jesteście z CIA?
Głupie pytanie. Nie mogą na nie odpowiedzieć.
No to inne. Kogo ścigacie?
Nie możemy powiedzieć.
Pytanie trzecie. Czy to ktoś, kogo znamy?
Tego też nie możemy ujawnić.
Podobno mamy prawo do prawdy.
Ale to nie znaczy, że ją od nas usłyszycie.
To pewnie tajne.
Dlatego nam nie powiedzą.
-Chcesz trochę? -Może ziemniaczki.
Cieszę się, że wszystkim smakuje
w tak trudnej sytuacji.
Jecie sobie,
-jakby nigdy nic. -Uspokój się.
To mnie nieco martwi.
Skarbie, zachowuj się przyzwoicie.
Dobra.
Będę pytać, aż znajdę coś, co nie jest utajnione.
Zgadzacie się?
Tak.
Pytanie 17.
Kto po takiej strzelaninie sprząta kule?
Wolno wam w ogóle coś powiedzieć?
Nie jestem Greczynką, tylko Żydówką.
Z Mosadu?
Nie mogę powiedzieć.
Jesteście w ogóle małżeństwem?
Możecie choć to nam powiedzieć?
Tak, tego nie da się udawać.
A reszta była kłamstwem?
Kiedy mówiłeś, że nie cierpisz swojej pracy,
z perspektywy pracownika HR to było wiarygodne.
Naprawdę.
Powiedziałeś, że nie cierpisz pracy?
Chyba wspomniałem...
o pewnych wątpliwościach w sekrecie.
Ciekawe.
Czemu pojawiły się teraz?
Jeff umie słuchać.
Tobie też o tym mówiłem. W Marrakeszu.
W naszej ulubionej kawiarni "U Hazima".
Spędziliśmy tam wtedy cały wieczór,
zastanawiając się, czy z tym nie skończyć.
Miałem zacząć pisać prawdziwe reportaże z podróży.
Moglibyśmy mieć dziecko.
To były teorie, a nie plan na życie.
Nie sądziłem...
To normalka.
Przechodzimy na hebrajski i zaczyna się kłótnia.
-Nie mówię... -Kto wkłada pluskwy do szklanej rzeźby?
Lubię moje szklane rzeźby.
I lubię je dawać w prezencie. To ma sens.
Dawanie prezentów jest właściwe.
Niewłaściwy był za to
twój strój na święcie piwa.
Mam się ubierać jak jakaś bezpłciowa przedszkolanka,
-żeby się dostosować do innych matek? -Nie.
-Bez obrazy, Karen. -Wyglądałaś świetnie.
Ale musisz się wpasować.
Na tym polega bycie tajniakiem.
W Kabulu bez problemu włożyłaś burkę.
Ale tu są przedmieścia!
To trudne. Nie rozumiesz? Kobiety są tu bezwzględne.
Nie znasz tutejszych kobiet.
Sam widzisz.
My tak mało wiemy.
Po co ten podsłuch?
Wiecie tyle co nic.
Ale agencja uzyskała wiarygodne informacje,
że ktoś za pomocą twojego komputera
popełnił zdradę wobec USA.
Chcieliśmy cię wykorzystać, żeby dotrzeć do tej osoby.
-Może powiesz mu wszystko? -Mam to gdzieś.
Dziesięć lat, 30 krajów. Nikt się nie zorientował,
a na przedmieściach nakryli nas w tydzień.
Chcę płacić!
Głupie pytanie: co teraz?
-Właśnie. -Róbcie to, co zwykle.
Nikt się nie dowie, jasne?
Nikomu nie powiem.
-Trzymajcie to w sekrecie. -Spytam o coś jeszcze.
Wiem, że tajna misja.
Ale wtedy w klubie Kobra
chciałeś mnie upić i skłonić do zdrady kolegów
czy próbowałeś...
zaprzyjaźnić się ze mną?
Chciałem cię upić i skłonić do zdrady.
Aha.
Ale na symulatorze akrobacji...
chodziło o przyjaźń.
Mówiłem, że łączy nas więź.
Pamiętajcie, żeby nikt się nie dowiedział.
-Nikt. -Jasne?
-Nie powiem nawet mamie. -Nikomu.
Jeszcze jedno.
Nie jestem dyplomowanym terapeutą,
ale rozmawiajcie ze sobą.
Jeff przykłada do tego dużą wagę.
Ja się komunikuję.
-To prawda. -Rozmawiajcie.
Masz absolutną rację.
Komunikacja to wielka sprawa.
-Na razie. -Cześć.
-Dzięki. -Muszę iść.
-Trzymaj się. -Na razie.
Miło, że im to powiedziałeś.
Poradzą sobie.
Tak.
-Ty przodem. -Dziękuję.
Timmy...
To pewnie wyciek gazu.
Dziękuję za zeznania.
-Dziękuję. -Dobranoc.
Ten, kto zabił Jonesów, teraz przyjdzie po nas.
Myślisz, że dobrze zrobiliśmy, kłamiąc policji?
Obiecaliśmy Jonesom, że nic nie powiemy.
Czy taka obietnica się liczy,
gdy jej adresaci nie żyją?
Tak!
Nie chcę, by straszyły mnie duchy.
Usunęli ogrodzenie.
O Boże.
Spakuję niezbędne rzeczy.
Paszporty i świadectwa urodzenia.
Mocną taśmę klejącą.
Weź też pieprz!
Kawa, herbata, krakersy.
Cebula.
Cebuli nie.
Nie przyda się.
-Mieszanka studencka! -Nie mogę się zdecydować.
Puzzle z 2000 elementów.
-Broń. -Przyda się też do zapiekanki z kurczaka.
-Przydatne. -Nie kupuj tego.
Lepsze ekologiczne. Tyle razy ci mówiłam.
Teraz nie czas na to.
Nie bierz ciasteczek imbirowych.
Mogą być potrzebne...
Uspokój się, Jeff.
Biorę Red Bulla.
Dokąd jedziemy?
Nie wiem. Obojętne. Pakuj się.
Uciekam pierwszy raz w życiu.
Mam wziąć bikini w razie upałów?
Nie! Strój kąpielowy? Lepiej skarpetki.
Gdzie moje skarpetki?
Powinniśmy zabrać dzieci i moją mamę.
Przecież ustaliliśmy, że widuję ją
tylko dwa razy w roku.
O Boże.
-Karen... -Wiesz co?
To pewnie tylko bezpiecznik.
Dom eksplodował, więc może być
problem z siecią energetyczną.
Sprawdź skrzynkę z bezpiecznikami.
-Dobrze. -Dokończę pakowanie.
Lepiej chodź ze mną.
Po co masz zostawać sama?
Ostrożnie.
Powoli.
Tam.
To automatyczny wyłącznik.
Dobry Boże.
Nie krzyczcie. To nie to, co myślicie.
Nie porwaliście ich i nie przywiązaliście do krzeseł?
Owszem, ale nie z powodu, o jakim myślicie.
Dan sprzedaje tajemnice MBI.
Co?
-Masz rację. Jest bardzo dobra. -Mówiłam.
Dan, to prawda?
Jakim cudem żyjecie? Wasz dom eksplodował.
Nie wszystko jest takie, jakim się zdaje.
Powinieneś już o tym wiedzieć.
No i?
Czemu mi nie powiedziałeś o swoich wątpliwościach?
Jesteś osobą, której niełatwo
opowiada się o lękach.
Jak możesz tak do mnie mówić?
Jestem wrażliwa i pełna współczucia. Możesz wyznać mi wszystko.
Nazywanie mnie "ciotą" po hebrajsku nie jest pomocne.
W nogi!
Skoczyliście głową do przodu i przebiliście szybę?
To nie takie trudne, jak się zdaje.
Kto za tym stoi? Kto chce was zabić?
Międzynarodowy handlarz bronią o pseudonimie Skorpion.
Agencja ściga go od wielu lat.
Twoi koledzy chcieli sprzedać mu to.
Produkujemy to w MBI?
Co to jest?
Mikroczipy.
W niepowołanych rękach te informacje
mogłyby zagrozić całemu systemowi obrony przeciwbalistycznej USA.
Dan wynosił je ukradkiem przez ostatnie trzy miesiące.
Więziennym sposobem.
Co to znaczy?
Wkładał je do balona
i wsuwał sobie w tyłek.
Co?
O Boże.
Czemu to robiłeś?
Właśnie tego chcemy się dowiedzieć.
Tak.
Tim!
Rozłóż nogi, Danny.
Pani Jones ma robotę.
Natalie...
O Jezu.
Jeff, zrób coś.
-Albo powiesz... -Jeff, powstrzymaj ją.
To psychopatka.
Tim, mogę z wami zamienić słówko na osobności?
-Dobrze. -Nie rób mi krzywdy.
Weź tę psycholkę ode mnie.
Spokojnie.
Cieszymy się, że żyjecie,
ale to nasza suterena. Nie pozwolę tu na żadne Abu Ghraib.
Nasze dzieci się tu bawią.
Mnie też się to nie podoba. Ale to sprawa bezpieczeństwa kraju.
Przypalenie komuś moszny nie skłoni go do mówienia.
Zdziwiłbyś się.
To są ludzie. Trzeba się do nich zbliżyć.
Pomówię z nimi.
On umie rozmawiać.
Masz 90 sekund.
W porządku.
Meg.
Dan, chcę, byś wiedział,
że podobnie jak w dziale HR tutaj też się nie ocenia.
Okradłeś firmę,
zdradziłeś kraj i naszą uliczkę,
włożyłeś mikroczipy do najciemniejszej jamy swego ciała,
ale każdy popełnia błędy!
O Boże.
Zróbmy waterboarding i sprawa załatwiona.
Żyjemy w zagmatwanych czasach.
Granice między dobrem a złem zaczynają się zacierać.
Trudno nawet powiedzieć, co znaczą te słowa, prawda, Dan?
Co to? Dobry glina i dobry glina?
Może nie wiem, co się dzieje na szóstym piętrze,
ale czy ty wiedziałeś,
że każda prośba o podwyżkę
przechodzi przez dział HR?
Widziałem twoje prośby.
Wiem, że je odrzucają...
od pięciu lat.
To długo.
Tyle cennego czasu poświęconego tej firmie.
Gdzie twoja gratyfikacja?
No właśnie.
Wiecie, jak trudno utrzymać czwórkę dzieci z pensji naukowca?
Siedź cicho, idioto.
Sama siedź cicho, lady Makbet.
To ty mnie do tego popchnęłaś.
Ciągłymi żądaniami modnych gadżetów.
Nie kazałam ci używać komputera Jeffa
do interesów z handlarzem bronią.
Ale mi nie zabroniłaś.
Jeff...
Znalazłem się u kresu.
Presja finansowa była ogromna.
Zakupy i korepetycje...
Mam czworo dzieci poniżej 13. roku życia, w aparatach ortodontycznych.
Rozumiesz to, Jeff?
Tak.
Wiesz, że tak.
W tym społeczeństwie nie wolno mieć krzywych zębów.
To nie Wielka Brytania.
Trzeba być na bieżąco.
Nowe opony, lekcje fortepianu...
Z tego powodu...
Carl Pronger nie żyje!
Przestań!
Ogarnij się.
Nie chciałem nikogo skrzywdzić, przysięgam.
Chroniliśmy was.
Skorpion nawet nie wie, kim jesteś, Karen.
Ucisz się, Meg. Lofty na Brooklynie są beznadziejne.
Nie pomagasz.
Płaczę.
Skąd masz cebulę?
-Kto? Ja? -Tak, ty.
Z kuchni.
To twój telefon? Skorpion dzwoni?
Odbiorę, a ty z nim pogadasz
i zaprowadzisz nas do niego.
Przejrzy mnie w sekundę. Znasz go.
-Odbieraj. -Natalie...
Dość tych gierek.
Nie mogę. Nie jestem szpiegiem, zabieram dzieci na mecze.
Nie opuszcza żadnego.
O Boże.
-Odbiorę... -Nie możemy.
Zostaliśmy zdemaskowani.
Nie ma zbyt wielu opcji. Co mam zrobić?
Halo?
Halo? Pan Rascal Flatts?
Był mi potrzebny pseudonim.
Halo?
Dzień dobry!
Mówi Rascal.
Jesteście z żoną gotowi, by ubić interes?
Tak, nie możemy się doczekać.
Jutro wieczorem. W hotelu Odyseja.
O godz. 21:00.
Idźcie do baru.
Będzie na was czekał stolik.
Przynieście ze sobą przedmiot i czekajcie.
Zrozumiałem. Dziękuję bardzo.
Tak z ciekawości, jaki strój obowiązuje?
Sprawdzę na stronie.
Co ja zrobiłem?
Poszło ci świetnie.
Znakomicie.
-Naprawdę. -Tak.
Jeffie i Karen,
witajcie w ekscytującym świecie
międzynarodowego szpiegostwa i tajnych operacji.
Czas, byś dostał odpowiedni strój.
Super! Rozmiar ekstra średni?
Ta sukienka wymiata.
To już cała?
Do krawata jest doczepiony miniaturowy mikrofon.
Nie do wykrycia.
Nie wiem, czy dam radę w nich chodzić.
Obcas wyposażony jest w przyrząd,
dzięki któremu możemy monitorować każdy twój ruch.
Zajmiemy z Natalie pozycję na dachu.
Tam będzie centrum dowodzenia.
Będziesz też musiał założyć spodnie.
Wiem. Ciągle jestem zdenerwowany.
Będzie dobrze.
To proste zadanie. Wejście, wymiana, opuszczenie hotelu.
Jasne. Wymiana i opuszczenie.
A w najgorszym wypadku?
W najgorszym wypadku?
Wezwiemy wsparcie
i wtargniemy tam z pomocą sił rządu USA.
Rozumiem.
-W porządku? -Tak.
Dobrze wyglądasz.
Nie zapomnij o spodniach.
HOTEL ODYSEJA
To mi przypomina naszą pierwszą randkę.
I drugą.
Coś nie tak?
Nie dokończyliśmy tamtej rozmowy.
No cóż, dom eksplodował,
więc...
Posłuchaj...
Wczoraj w nocy zdałam sobie z czegoś sprawę
w chwili, gdy miałam przypalić Danowi genitalia.
Wiem, że nie potrafię słuchać,
ale mogę się zmienić.
Nie wierzysz mi?
Wierzę.
Ale nie zmieniaj się za bardzo.
Dobrze.
Jesteś gotowy? Co robisz?
Słuchałem Rascal Flatts, żeby wczuć się w rolę.
O Boże.
Patrick zostawia zabawki na schodach.
Ktoś sobie coś zrobi.
Karen!
Podoba ci się? Nie przesadna?
Skąd. W sam raz.
Dzięki, kochanie.
To bielizna, którą miałaś wtedy na sobie?
Skoro już mamy to robić, to jak trzeba.
Jesteś taki przystojny.
Dziękuję bardzo.
Za ile mamy być w hotelu?
Za 45 minut.
Och, Karen.
Jeff.
Krawat się zaklinował.
Karen.
Wybacz, kochanie.
Źródło dźwięku - krawat
Co?
Chyba uprawiają seks.
Szlag, nie ma na to czasu.
Mają tam być za 45 minut.
Już po wszystkim.
Świetnie.
ODYSEJA
Popatrz, skarbie.
Piękne wnętrze.
-Karen. -Tak?
Dziękuję za seks.
Dobry wieczór.
Mamy rezerwację dla dwóch osób
na nazwisko Rascal Flatts.
To nie jest nasze nazwisko.
Mamy romans.
Proszę za mną.
Tim, jesteśmy w restauracji.
Wszystko w porządku.
Skarbie, sushi.
Jest tu też sushi.
Rozłączam się.
Ciao.
REZERWACJA
Nasz stolik.
Nie, proszę tędy.
Ach, tak?
Dziękuję.
Kolejka do męskiej toalety? Ja nie potrzebuję.
Chodźcie.
Jestem zdezorientowany.
To część...
Myślałem, że będziemy tylko we trójkę.
Pracujecie dla Skorpiona?
Ruszyli.
Na pozycję.
Dziękuję.
A więc pan dotarł, Rascalu Flattsie.
Trudno było trafić?
Nie. Pańscy ludzie... Mam łaskotki.
Pańscy ludzie byli bardzo pomocni.
To pewnie żona. Aleście się wystroili.
Dziękujemy. Nieczęsto wychodzimy,
więc się postaraliśmy.
Cudnie.
Ivan?
Czysto.
Wybaczcie to obszukiwanie.
W mojej pracy trzeba być ostrożnym.
Wynagrodzę to wam
lampką bardzo drogiego szampana.
Popatrz na tę broń.
Spróbujcie sosu.
Jest wyśmienity.
Dziś robię przerwę od diety, więc trochę poszalałem.
Chyba wam to nie przeszkadza.
Pani Flatts robi wspaniałe siedmiowarstwowe sosy.
Nie wątpię.
Tajemnica tkwi w dodatkowej warstwie.
Ósmej.
Sprytnie. Podoba mi się.
My się skądś znamy?
Nie sądzę.
Umie rozmawiać z ludźmi.
Jeff, spokojnie.
Postępuj zgodnie z planem.
Czy ten wspaniały rozmówca przyniósł czipy?
Tak, tutaj są.
Denver, rok 2010.
Był pan na Krajowym Kongresie Kosmicznym?
Chyba byliśmy w tej samej grupie fokusowej.
Pan wciąż o tym?
Skąd. Temat zamknięty.
Czemu on wciąż o to pyta?
Nic na to nie poradzi. Taki już jest.
Nawiązuje więź.
Super. Zgodnie z obietnicą.
Ivan?
Dobrze. Dziękuję.
-To załatwione. -W porządku.
Interesy z wami to przyjemność.
Dziękuję, panie Skorpionie i przyjaciele.
Dziękuję.
Biorę z powrotem.
Upuścił pan piłeczkę.
Nie szkodzi. Mam ich pełno. Proszę ją sobie zatrzymać.
Przepraszam.
Stać!
Pracujesz w dziale HR.
Skąd. To inżynier. Doktor Flatts.
Moja specjalność to rakiety.
Skończył studia. Jest bardzo mądry.
-Nie. -Politechnikę.
Miałeś rację.
My się znamy.
W latach 2002-2005 byłem pracownikiem średniego szczebla
w MBI.
-A ty nazywasz się Jeff Gaffney. -Nie.
-Zasoby ludzkie. -Pomyłka.
Pomogłeś mi w depresji z tendencjami samobójczymi
za pomocą ćwiczeń na zaufanie
i piłeczek odstresowujących.
To pułapka.
Niech cię szlag, Jeff.
Wabik rozpoznany. Powtarzam.
Trzeba ich wydostać. Zrozumiano?
Carlos, weź ekipę i zablokuj korytarz.
Yuri, czterech ludzi na dach.
Wezwać helikopter, wynosimy się stąd.
Potrzebne wsparcie, by wydostać przynętę. Zrozumiano?
Odmowa. Możliwe straty cywilne.
Nie możemy działać w miejscu publicznym.
Przerwać misję.
Zrozumiano?
Jones?
Boris, przynieś szczypce do lodu i zapalniczkę.
Cholera, Jones. Zrozumiałeś?
Rozumiemy. Wycofujemy się.
Powtarzam, wycofujemy się.
Spotkamy się w punkcie ewakuacji.
Chcesz ich tam zostawić?
Oczywiście, że nie.
To nasi sąsiedzi.
Skarbie, wszystko jest w porządku.
Mam dodatkowego człowieka w razie takich sytuacji.
-Peter? Nie. -Po to wynająłem całe piętro.
-Co robisz? -Zastanawiam się, jak się nazywa.
Lecimy odrzutowcem. Rano będziemy w Dżakarcie,
-a tam... -Bruce.
Mówisz do mnie?
Pamiętam twoje imię, Bruce.
Bruce Springstine.
Pomyliłeś mnie z kimś innym.
Prowadziłem mediacje w sprawie twojego parkowania.
To skłoniło cię do wstąpienia na drogę przestępczą?
Nadszarpnięte ego w związku z jakimś parkingiem?
Jezu! Co to ma być? Wieczór amatorów?
Chwileczkę.
Nazywasz się Bruce Springstine?
Tak. Bruce Springstine.
Nazwisko dobre jak każde.
Mieliśmy zwracać się do ciebie "Boss"?
Równie dobrze mogliście mówić "szefie".
Dla uproszczenia.
To żałosne.
Ta sprawa z parkingiem to jakiś kanał.
Pracowałem tam trzy lata, a wciąż kazali mi parkować w strefie D.
Po drugiej stronie autostrady.
-Musiałem przechodzić przez kładkę. -Kładka dla pieszych.
Codziennie kładka, słońce czy deszcz.
Dziękuję ci. Zrobię to z przyjemnością.
Zaczekaj!
Są posiłki. Na ziemię.
Dalej, chłopaki. Szok i trwoga.
Kochanie, nic nie słyszę.
To cisi zabójcy. Tak dorwali Bin Ladena.
Nie podnoś się.
Dobrze.
Khy khy!
Gdzie to wsparcie?
Oni są z nim.
Nie ma wsparcia, Jeff.
Wycofali się, kiedy wpadliście.
Jak to nie ma?
Uznali was za ofiary cywilne.
Niedobrze. Widziałam Homeland.
Nie wspominałeś o cywilnych ofiarach.
Spytałem o najgorszy scenariusz, a ty odparłeś:
"Dostaniemy wsparcie".
Jest gorzej.
Gorzej niż w najgorszym scenariuszu.
Skłamałeś nam prosto w twarz.
Nie skłamałem.
Opuściłem kilka kluczowych szczegółów.
To kłamstwo, Timothy!
Przez zatajenie. Termin z podręcznika.
Cała moja praca to kłamstwo.
Dlatego cholernie jej nienawidzę.
Wybacz, Jeff.
Przepraszasz go? Zależy ci na tym frajerze?
Żebyś wiedział, że mi zależy.
W twoim i moim świecie wszyscy kłamią.
Każdy coś ukrywa i zaciera.
Ale nie Jeff Gaffney.
On żyje w innym świecie. Jest szczery.
Bezpośredni, przyjacielski.
Dobry sąsiad.
Wiesz, ile to wymaga odwagi?
Prawdziwej odwagi?
To najodważniejsza osoba wśród nas.
Daruj sobie moralizatorstwo.
Wysłuchaj mnie.
Gaffneyowie nie należą do naszego świata.
W żadnym razie.
Są na to za dobrzy.
Pozwólmy im odejść.
Policzymy się we dwójkę, ty i ja.
W naszym świecie.
Możecie się pozabijać. Tylko bez nas.
Sam się tym zajmę.
Bruno, rozłóż folię. Nie chcę stracić kaucji.
-Chwileczkę. -Czy mogę choć raz skończyć myśl?
Przepraszam, panie Skorpionie.
Ale, Natalie...
po wspólnym przymierzaniu bielizny...
Mówisz do niej?
Skończ myśl.
...zdałam sobie z czegoś sprawę.
Ja też żyłam w kłamstwie.
Karen!
Co się dzieje z moim życiem?
O Boże. Jak długo żyjesz w tym kłamstwie?
Kochanie, to nieprawda.
Musiałam jej jakoś podać nóż.
Rozumiem.
Dzięki Bogu.
Wszystko będzie dobrze.
Ludzie spadają z nieba.
W porządku?
Weźcie czipy i chodźcie z nami. Szybko.
-Helikopter czeka. -Brać ich. Z czipami.
Wycofujcie się.
Kończą mi się naboje.
Mnie też.
Co zrobimy?
Skoczymy.
Skąd?
Stamtąd.
Na dole jest basen.
To nasza jedyna szansa.
Przemyśleliście to?
Dobrze.
Dokąd biegniesz?
Jeff?
-Nic ci nie jest? -Puściłem bąka.
Tak się nie wyskakuje z okna.
Tu są trzy szyby. Trzeba je najpierw rozbić.
Ale doceniam próbę. Do tyłu.
Z drogi.
Serio?
Cofnij się.
Co?
-Skąd to masz? -Zabrałam umarlakowi.
-Po co mu? -Szybko! Oknem!
Szybko. Skaczemy.
Teraz.
Skacz.
Wszystko w porządku.
-Gdzie Jeff? -Gdzie Jeff?
Jeff!
Jeff, musisz skoczyć.
Dajcie mi chwilę.
-Rozpędź się i skacz. -Skacz!
-Musisz skoczyć. -Skacz.
Cudownie.
Od rana jesteś mi wrzodem na tyłku.
Panie Skorpionie...
każdy w życiu podejmuje decyzje.
Nie zamierzam nikogo oceniać.
Ale czy naprawdę agresja to rozwiązanie?
Można na przykład...
Jest cały twój, grawitacjo.
To dlatego nie kąsasz...
Zawsze miej plan B.
Wydawało się o wiele wyżej.
Dziękuję. To dla ciebie.
Można nagrać i wrzucić do sieci.
-Byłby popularny. -Nie.
Nie będziemy tego publikować.
Wszyscy chcieliby to zobaczyć.
-Tak. -Bo jest strzelanina...
Może lepiej zachować to dla siebie.
Oczywiście, że tak.
Tak tylko mówię.
Jestem z was dumna.
-Wejdziecie? -Chodźcie.
Gdzie się zatrzymaliście?
-Możecie spać u nas. -Pewnie.
Czemu nie? Mamy dużą sofę.
Mogę ci pożyczyć spodenki.
-Mamy konsolę Wii. -I płaski telewizor.
Darmowe Wi-Fi.
-Jesteś wspaniali. -To miłe.
Ale...
jadą po nas.
No tak.
Macie obowiązki. Misje.
To Uber?
Coś w tym stylu.
Mogę cię uściskać?
-Tylko uściskać? -Tak.
Dziękuję. Jesteś wspaniałą kobietą.
Dziękuję.
Masz wspaniałe życie.
Tylko pamiętaj, by czasami wyruszyć w podróż.
Będziesz zaskoczony tym, co zobaczysz.
Zapamiętam.
-Czas nas nas. -Tak.
Gdzie kierowca?
Tutaj.
W aucie nie ma kierowcy.
Strzelają, to ja prowadzę.
Gdy jest spokój, to ty.
Tak to działa.
Zawsze prowadzisz dobre auta.
Żegnajcie.
Jutro odwiedziny na obozie.
Rok później
KAWIARNIA U Hazima
Prosto na Facebook.
Wciągaj!
Dobre.
Jak smakuje?
Jak skarpetka Mikey'ego.
Ale w dobrym sensie. Spróbuj.
Brakuje mi jego małych stóp i skarpetek.
Daj.
Gotowa?
Boże! Boli.
Co?
O Boże!
-Halo! -Natalie! Tim!
Czy to jakiś żart?
Co?
-Mogę? -Żartujesz?
Jesteśmy tu dzięki wam.
Powiedzieliście nam o tym miejscu.
A więc jesteście w Marrakeszu.
-Macie dobrą pamięć. -Cudownie.
-Co? -Masz dziecko.
-Właśnie zasnął. -Zasnął.
O, staruchy! Odeszliście z agencji?
-Tak. To bardzo... -Tak?
-Długa historia. -...długa historia.
Ale nie możemy teraz o tym mówić.
Dobrze was widzieć.
Jeff, wyświadcz mi przysługę.
Przesuniesz się trochę w prawo?
-Jasne. -Dzięki.
Jestem zaskoczony. To...
Jeff, nie odwracaj się...
Za tobą jest czterech facetów w fezach.
-Boże. -Mówiłem, nie odwracaj się.
Prosiłem cię, Jeff.
Wiem, ale powiedziałeś o facetach w fezach.
W Maroku to normalne.
W naturze ludzkiej leży odwrócić się.
-Nie sądzisz? -Skarbie.
Znowu ich zdemaskowaliśmy.
-Nie. -Co?
-Musimy nakarmić dziecko. -Wybaczcie.
-Zdemaskowaliśmy ich? -Podaj butelkę...
z łaski swojej.
-Potrzymasz mi torbę? -Weźmiesz dziecko?
-Bez paniki, to tylko dziecko. -Jak się mają wasze?
Świetnie. Mam zdjęcia.
-Nie bój się. -Jak...
Włóż je tu i mi pokaż.
Zobaczę, o co w tym chodzi.
Już rozumiem.
Wiesz, co to?
-Posłuchaj. Oddychaj. -W porządku.
-Dasz radę. -Już to robiłeś.
Na trzy...
na ziemię i kryj się, jasne?
Raz... Dwa...
Jezu, Jeff!
Wszyscy na ziemię.
Brakuje mi ich.
Mnie też.
Tłumaczenie: Dorota Nowakówna